Een probleem waar veel
mensen mee zitten is, hoe ze moeten voorkomen dat hun
teef of poes jongen krijgt. Men is namelijk bang dat
niemand de jongen zal willen hebben en dat men ze
tenslotte zal moeten laten afmaken. Een andere reden om
geen pups of kittens te willen hebben, is de tijd die het
kost en de rommel die het geeft. Vandaar dat één van de
meest voorkomende vragen is, hoe men dit alles kan
vermijden.
De meest natuurlijke
oplossing is om poezen tijdens de krolsheid binnen te
houden en teven tijdens de loopsheid alleen aan de lijn
uit te laten. Deze methode stuit veelal op praktische
bezwaren. Vaak ziet men bijvoorbeeld geen kans om de
dieren binnen te houden. Ook is het uitlaten van een
loopse teef in een buurt waar veel reuen los rondlopen
geen pretje.
Daarom verdient het
meestal de voorkeur het krols of loops worden tegen te
gaan. Daarvoor zijn er in principe twee methoden: het
toedienen van een hormoon dat de geslachtscyclus tot
stilstand brengt of het verwijderen van de eierstokken en
eventueel de baarmoeder. Deze laatste methode wordt
sterilisatie genoemd.
Het toedienen van
hormonen gebeurt bij de hond meestal door middel van
injecties eens in de 5 à 6 maanden, de prikpil. Bij de
kat door eens per week een poezenpil te geven. Vooral bij
de hond bestaat er veel ervaring op dit gebied. Daarbij
is gebleken dat het geven van de prikpil voor een teef
erg schadelijk is. Het verhoogt aanzienlijk de kans op
het krijgen op latere leeftijd van tumoren in de
melkklieren en de baarmoeder, baarmoederontsteking en
suikerziekte.
Bij de kat is hierover
minder bekend, omdat maar weinig mensen het volhouden om
de kat tien jaar of langer de poezenpil te geven. Maar
het ligt voor de hand dat het ook voor een kat niet
gezond zal zijn.
Ook een bezwaar is dat
de geslachtscyclus door de pil in de schijndracht
stilstaat en dat is zeker voor de hond niet de prettigste
periode. De hond is het gelukkigste in het normale deel
van de geslachtscyclus. Bij een niet-gesteriliseerde teef
is dat slecht de helft van de tijd. De rest van de tijd
is zij loops of schijndrachtig. Een gesteriliseerde teef
is daarentegen altijd "normaal".
Blijft over de
sterilisatie. Hierbij worden de eierstokken verwijderd en
bij de hond is het noodzakelijk om ook de baarmoeder weg
te halen. Het is een flinke ingreep, maar als de operatie
goed uitgevoerd wordt, treden er zelden ernstige
complicaties op. En als het dier na een dag of tien weer
genezen is, heeft het nergens last meer van.
Bijverschijnselen na sterilisatie zijn: toegenomen
eetlust, verminderde of toegenomen haargroei en
veranderingen in het karakter. Soms kan de hond na de
operatie haar plas niet goed meer op houden. Dit komt
uiterst zelden voor en is vrijwel altijd met behulp van
medicijnen uitstekend te behandelen. Niet bij alle dieren
treden alle bijverschijnselen op en de mate waarin ze
optreden varieert nogal. Over het algemeen valt het erg
mee.
Naar mijn mening is de
sterilisatie de beste methode, zowel bij de hond als de
kat. Op den duur is het meestal ook de goedkoopste
methode, aangezien ook bij teven die gewoon loops worden
de kans op tumoren, suikerziekte en baarmoederontsteking
vermoedelijk groter is dan bij gesteriliseerde teven, en
ze dan vaak op latere leeftijd alsnog geopereerd moeten
worden.
terug naar de inhoudsopgave
Download pdf
© GEMM'ART