DIERENPAGINA

VERGIFTIGINGEN

Het komt gelukkig niet zo erg vaak voor dat ik te maken krijg met dieren die vergiftigd zijn. Desalniettemin is het erg nuttig als bezitters van huisdieren weten hoe ze een vergiftiging kunnen herkennen en wat er dan moet gebeuren. Vergiftiging door het eten van bedorven voedsel komt het meest voor bij honden. Deze dieren eten namelijk nogal eens van de straat en uit vuilniszakken. Katten zijn veel voorzichtiger. De hond lost het probleem meestal zelf op door het voedsel weer uit te braken en een dagje kalm aan te doen. Katten zijn vaker het slachtoffer van vergiftiging met behulp van rattekruid en dergelijke.

Het is bekend dat sommige liefhebbers van duiven, voliŤrevogels en netjes aangelegde tuinen een grondige hekel aan katten hebben en zij proberen dan ook weleens op deze gemene wijze hun probleem op te lossen. Ook honden worden echter weleens vergiftigd. De dieren vertonen in geval van vergiftiging vaak de volgende verschijnselen: opwinding, braken, schuimbekken, agressief gedrag, krampen, omvallen en in ernstige gevallen gaan ze zeer snel dood. In de minder ernstige gevallen treden er tussen de aanvallen een soort rustpauzes op die korter of langer kunnen duren. Als uw huisdier deze verschijnselen vertoont is het van belang meteen uw dierenarts op te bellen. Verder is het het beste het dier op een donkere, rustige plaats te leggen, want iedere prikkel (licht, geluid, aanraken enz.) kan weer een nieuwe aanval veroorzaken. Deze aanvallen stellen het dier danig op de proef en kunnen botbreuken, spier- en peesscheuren tot gevolg hebben. Uiteindelijk kan het hart het niet meer aan en sterft de patiŽnt.

Vergiftiging is een spoedgeval! Er is dan ook alle aanleiding om direct uw dierenarts te bellen, dag en nacht! Mocht uw eigen dierenarts geen dienst hebben of niet thuis zijn, dan hoort u wel waar u wel terecht kunt. Als het dier nog niet gebraakt heeft zal de dierenarts het laten braken. Bovendien is toediening van narcose vaak noodzakelijk om de opwinding en de krampen te onderdrukken. De patiŽnt moet dan onder narcose blijven tot het gif is uitgewerkt. Toediening van een tegengif is eigenlijk alleen dan zinvol, wanneer men weet wat voor soort vergif gebruikt is. Meestal is dat echter onbekend.

Bij tijdig ingrijpen is de kans op overleving naar mijn ervaring redelijk. Het komt echter weleens voor dat een dier niet meer te redden is.

terug naar de inhoudsopgave

Download pdf

© GEMM'ART