DIERENPAGINA

TUMOREN

Omdat tumoren bij onze huisdieren net als bij mensen ontzettend vaak voorkomen en er veel misverstanden over bestaan, lijkt het mij nuttig er eens een artikeltje aan te wijden.

Een tumor is een andere benaming voor een gezwel. Zo'n gezwel ontstaat, doordat cellen zich ongeremd gaan delen. Daardoor ontstaat er een weefselmassa op een plaats waar hij niet thuishoort, en die ook afwijkend is van de omgeving. In principe kunnen tumoren in elk orgaan ontstaan. In sommige organen, bijvoorbeeld de melkklieren van de hond, komen ze vaak voor, in andere zelden. Er zijn geweldig veel soorten tumoren, maar om te beginnen kun je ze in twee groepen verdelen, namelijk de goedaardige en de kwaadaardige.

Verreweg de meeste tumoren zijn goedaardig. Dat wil zeggen dat ze zich niet uitzaaien. Bovendien hebben ze vaak een bindweefselkapsel, zodat ze niet in het omliggende weefsel vastgroeien. Wratten bijvoorbeeld zijn goedaardige tumoren.

Zoals iedereen weet zijn er daarnaast helaas ook kwaadaardige tumoren. Vaak groeien deze vast in het omringende weefsel en vernietigen dat op den duur. Bovendien gaan ze vaak gepaard met uitzaaiÔngen. Zo'n uitzaaiing ontstaat, doordat er een stukje van de tumor loslaat, vervolgens bijvoorbeeld door het bloed naar een ander deel van het lichaam getransporteerd wordt, en daar weer een nieuwe tumor vormt. Een patiŽnt die een kwaadaardige tumor heeft, lijdt aan kanker.

Het is niet altijd duidelijk of een tumor goedaardig is of kwaadaardig. Niet alle kwaadaardige tumoren gaan gepaard met uitzaaiingen. Soms is een tumor aanvankelijk goedaardig, maar wordt later kwaadaardig. Soms zit een goedaardige tumor op zo'n ongelukkige plaats, bijvoorbeeld in de hersenen, dat de gevolgen toch rampzalig zijn.

Als een patiŽnt last heeft van een tumor, of als de tumor kwaadaardig is, moet er zo mogelijk wat aan gedaan worden. Er zijn verschillende methoden om gezwellen te behandelen. Je kunt de patiŽnt medicijnen geven waar de tumor niet tegen kan. Vaak hebben deze geneesmiddelen akelige bijwerkingen. Hierbij is het nodig de patiŽnt goed onder controle te houden en heel veel bloedonderzoek te doen. Daarom is deze methode niet erg geschikt voor de behandeling van huisdieren. Hij is te omslachtig en te duur.

Ten tweede kun je tumoren bestralen. De hiervoor noodzakelijke apparatuur is buitensporig duur en daardoor niet voor huisdieren beschikbaar. Bij bestraling zie je vaak dezelfde bijwerkingen als bij de behandeling met medicijnen.

Er zijn nog meer methoden. Vaak verkeren ze nog in een experimenteel stadium. Bij dieren wordt doorgaans maar ťťn methode toegepast: verwijdering van de tumor(en) met het mes. Dit is een ťťnvoudige en betrekkelijk goedkope manier. Behalve dat het dier onder narcose moet en de eerste dagen na de operatie wat pijn moet lijden, zijn de bijwerkingen gering. De resultaten zijn vaak heel goed. Het is van belang de tumor volledig weg te nemen. Dat is bij goedaardige tumoren makkelijker dan bij kwaadaardige, omdat deze laatste vaak op een onoverzichtelijke manier aan het omringende weefsel zijn vastgegroeid. Er moeten natuurlijk geen uitzaaiingen zijn, want dan schiet je met het verwijderen van ťťn gezwel niet veel op. Alleen op een pathologisch laboratorium kan met zekerheid worden vastgesteld of de verwijderde tumor goed- of kwaadaardig is. Het is onmogelijk om dat met het blote oog te doen, dat moet microscopisch gebeuren.

Als de tumor kwaadaardig is, moet het herstel van de patiŽnt afgewacht worden. Als het gezwel niet volledig is weggenomen, komt het op dezelfde plaats terug. Als het reeds uitgezaaid was, op een andere plaats. Hoe vroeger je erbij bent, des te groter is de kans op succes. Als uw huisdier een gezwelletje heeft dat snel groter wordt, is het daarom van het grootste belang er snel door de dierenarts naar te laten kijken. Die kan dan in overleg met u beslissen wat er het beste aan gedaan kan worden.

terug naar de inhoudsopgave

Download pdf

© GEMM'ART