Lang geleden, toen ik blij was met iedere opdracht die ik kreeg, beloofde ik nog weleens te tekenen in de stijl van iemand anders. Ik kreeg er altijd spijt van. Het kost veel meer tijd en dan moet het duurder worden. Maar dat werd het niet. Om te laten zien hoe hopeloos het kan zijn om te werken andermans stijl probeerde ik de Nachtwacht van Rembrandt na te maken in de stijl van Dick Bruna. Het resultaat had ik op mijn website gezet.

Dankzij internet kwam ik in aanraking met andere illustratoren. En toen kwam ik erachter dat Bruna auteursrechten had op zijn stijl. Om geen problemen te krijgen, heb ik toestemming gevraagd aan de auteursrechten-maatschappij van Dick Bruna (Mercis). En dat kreeg ik. Het plaatje was te druk, er stonden te veel details op, en de kleuren wijken af. Deze nachtwacht is dus niet in de stijl van Bruna.
De stijl van illustrators en kunstenaars wordt niet beschermd door het auteursrecht. Het monopoliseren van een stijl belemmert de culturele ontwikkeling. En het beperkt de vrijheid van artistiek uitingen. Naast Manet mochten ook Monet, Renoir, Degas en C├ęzanne impressionistische schilderijen maken.
Maar voor Dick Bruna werd een uitzondering gemaakt. Op basis van het onrechtmatige daadsrecht. (Het moedwillig namaken van zijn stijl berokkend hem veel schade).
Gelukkig is de stijl van Bruna moeilijk na te maken. Zijn dikke zwarte lijnen werden millimeter voor millimeter opgebouwd. Dat geeft ze een persoonlijke bibber. De manier waarop hij ruimte schept zonder perspectief is niet makkelijk te evenaren. En betoverende composities maken is ook niet voor iedereen weggelegd.
Mijn Nachtwacht is een vectorillustratie met gladde lijnen. De kleuren zijn mijn keuze. De compositie is van Rembrandt. Maar ook de uitgevers van kleur- en babyboekjes hoeven niets te vrezen. De kleuren van Mondriaan zijn vrij. Hetzelfde geldt voor zijn gevoelige lijnen. De stijl van Mondriaan of Matisse is nooit beschermd geweest.

Volgende bijdrage Vorige bijdrage