Ik heb in de loop van de tijd veel illustraties gemaakt voor biologieboeken. Daar horen ook tekeningen van geslachtsorganen bij. Vlak voordat ik begon aan mijn eerste tekening van de vrouwelijke geslachtsorganen, hoorde ik een vrouw op de radio, die zei dat veel meisjes dachten dat hun kleine schaamlippen te lang waren. Ze wisten niet dat het heel normaal is, als de kleine schaamlippen wat langer zijn dan de grote schaamlippen. Dit kwam doordat in alle biologieboeken de kleine schaamlippen korter getekend waren dan de grote.

Dat was vervelend voor die meisjes. Dus ik besloot kleine schaamlippen te tekenen die langer waren dan de grote schaamlippen.
De opdrachtgevers vonden dat echter niet leuk. Ik heb uitgelegd wat mijn motief was. En ik heb wat rudimentair onderzoek gedaan. Lange kleine schaamlippen kwamen bij vrouwen uit die tijd ongeveer even vaak voor als korte.
Maar omdat iemand zei dat er ook wel boeken waren met plaatjes met lange kleine schaamlippen, en omdat de opdrachtgevers boos werden, heb ik de illustratie aangepast. Korte kleine schaamlippen.

Een paar jaar later leken de opdrachtgevers gelijk te krijgen. In radio- en televisieprogramma’s werd verteld dat veel meisjes hun lange kleine schaamlippen lieten inkorten. Plastische chirurgen waren blij dat ze zoveel vrouwen konden helpen. De nieuwe besnijdenis! Het aantal vrouwen met korte kleine schaamlippen nam toe. Mijn plaatje kwam overeen met de meest voorkomende vorm.

Ik heb daarna nooit meer lange kleine schaamlippen getekend. Jammer! Als je nu in Wikipedia bij “schaamlippen” kijkt, staat er dat 60% van de vrouwen lange kleine schaamlippen heeft. Dat komt dus het meest voor. Al mijn plaatjes van vrouwelijke geslachtsorganen laten de afwijkende vorm zien.

Volgende bijdrage Vorige bijdrage