Ik ben bioloog en illustrator. Hoe is het zo gekomen?
Aan het eind van de middelbare school moest ik een keuze maken. Wat ging ik studeren? Mijn vader was een wiskundige, ik hield van wiskunde, biologie en tekenen. Mijn oudste broer studeerde wiskunde. Hij haalde alles cum laude, dus het leek me niet verstandig om wiskunde te gaan studeren. Ik kon het alleen maar slechter doen.

Voor biologie was er een numerus fixus in 1974. Om zonder loting biologie te studeren moest je gemiddeld minstens een 8 halen. Mijn vader zou zeer teleurgesteld zijn als hij merkte dat ik dat niet kon als het nodig was. Dus zorgde ik dat het niet nodig was.
Ik kwam uit een gezin met zeven kinderen. Toen mij jongste zusje geboren werd was ik 6, toen mijn jongste broer geboren werd was ik 9. Ik vond het leuk, hun eerste woordjes, hun eerste stapjes. Ik wilde kinderen en ik wilde erbij zijn als ze opgroeiden.
Dat kon je in die tijd niet zeggen. Het was de tijd van de Dolle Mina. Maar als ik illustrator zou worden, kon ik thuis werken. En dan hoefde ik niets te missen. Ik ben naar de lerarenopleiding van de Rietveldacademie gegaan. Vooral om te leren tekenen, niet om leraar te worden.
Toen ik van de Rietveld afkwam, vond ik het jammer dat ik zo weinig geleerd had. En ik was erachter gekomen hoe moeilijk het is om geld te verdienen met het maken van plaatjes. In die tijd kon je twee studies achter elkaar doen. Dus toen ben ik biologie gaan studeren.
Tijdens mijn studie ben ik getrouwd. Ik heb 11 jaar over de studie gedaan. In die tijd kreeg ik drie kinderen, en vlak daarna de vierde. Dat kon toen allemaal nog.
Maar de tijd was voorbij dat je kon kiezen, bij je kinderen blijven of werken. Huizenprijzen gingen omhoog en mannen gingen minder verdienen, vrouwen moesten meeverdienen. Mijn man was dierenarts. Ik werkte als dierenartsassistente in zijn praktijk. Eerst alleen, later met anderen.
Ik had gedacht dat er wel werk te vinden was voor een illustrerende bioloog. Maar dat viel tegen. Veel biologisch en medisch tekenwerk werd uitbesteed aan landen in Azië. Omdat ik kon programmeren, heb ik mezelf geleerd digitale lesprogramma’s te maken voor het onderwijs. Het heeft echter heel lang geduurd voordat daar vraag naar was.

Gelukkig had mijn man twee banen. Dierenarts en gemeenteraadslid. Zo hebben we het kunnen redden. Want ik verdiende niet veel in de tijd dat mijn kinderen op school zaten of studeerden. Maar ik was wel thuis als ze uit school kwamen.

Volgende bijdrage Vorige bijdrage