WEBLOG

Toen ik begon met illustreren maakte ik alles met de hand. Er was meestal geen contract. Ik stuurde illustraties op met de post. Soms werden de illustraties na gebruik teruggestuurd, soms niet. Via de Nederlandse Vereniging van Illustratoren, de NIC, kwam ik in 1998 terecht bij de BNO, de Beroepsorganisatie Nederlandse Ontwerpers. Zo leerde ik welke rechten ik had. De BNO hield ons op de hoogte. De uitgeverijen kregen daar last van. Ze gingen contracten aanbieden waarin stond dat de illustrator afstand deed van auteursrechten. BNO raadde het af om dergelijke contracten te tekenen. Ze maakten zelf een contract dat rechtsgeldig was: de illustratoren overeenkomst.

Verder lezen...

Ik ben geen striptekenaar geworden. Het kwam niet op mijn weg, en het is moeilijk om regelmatig iets leuks te verzinnen. Niettemin heb ik een keer een strip gemaakt. Het ging over de wurgcontracten van Sanoma.

Verder lezen...

Omdat ik er niet in slaagde genoeg geld te verdienen met illustreren, ging ik op zoek naar een baan. Ik vond een vacature voor grafisch vormgever van een chemisch blad in Zoetermeer. Niet echt naast de deur, want ik woon in ’t Gooi. Maar het was te doen.

Verder lezen...

Lang geleden had ik een woordenwisseling op internet met andere illustratoren. Ik vond dat auteursrechten alleen interessant waren voor tekenaars die bekend waren. Als iemand een plaatje van Dick Bruna of Hergé gebruikte, dan viel het meteen op. De kans was groot dat ze er achter kwamen en er geld voor gingen vragen. Bovendien hadden zij de middelen om er voor te zorgen dat het geld ook echt binnen kwam. Als iemand een plaatje van mij gebruikte was de kans maar klein dat ik dat zou merken. Onbekende tekenaars hadden volgens mij niet veel aan dat auteursrecht.

Verder lezen...

Lang geleden, toen ik blij was met iedere opdracht die ik kreeg, beloofde ik nog weleens te tekenen in de stijl van iemand anders. Ik kreeg er altijd spijt van. Het kost veel meer tijd en dan moet het duurder worden. Maar dat werd het niet. Om te laten zien hoe hopeloos het kan zijn om te werken andermans stijl probeerde ik de Nachtwacht van Rembrandt na te maken in de stijl van Dick Bruna. Het resultaat had ik op mijn website gezet.

Verder lezen...

Ik heb in de loop van de tijd veel illustraties gemaakt voor biologieboeken. Daar horen ook tekeningen van geslachtsorganen bij. Vlak voordat ik begon aan mijn eerste tekening van de vrouwelijke geslachtsorganen, hoorde ik een vrouw op de radio, die zei dat veel meisjes dachten dat hun kleine schaamlippen te lang waren. Ze wisten niet dat het heel normaal is, als de kleine schaamlippen wat langer zijn dan de grote schaamlippen. Dit kwam doordat in alle biologieboeken de kleine schaamlippen korter getekend waren dan de grote.

Verder lezen...

Soms geeft een bedrijf een opdracht om plaatjes te tekenen, maar zijn ze niet van plan ze te gebruiken. Dit gebeurt als ze toekomstplannen hebben die ze geheim willen houden.
Zo kreeg ik de opdracht om krokodillen te tekenen voor een energiebedrijf. Ze waren bedoeld voor een boekje over energie voor kinderen. Eerst moest ik wat voorbeelden sturen waar ze uit konden kiezen. Daarna heb ik twaalf krokodillen getekend.

Verder lezen...

Ik ben bioloog en illustrator. Hoe is het zo gekomen?
Aan het eind van de middelbare school moest ik een keuze maken. Wat ging ik studeren? Mijn vader was een wiskundige, ik hield van wiskunde, biologie en tekenen. Mijn oudste broer studeerde wiskunde. Hij haalde alles cum laude, dus het leek me niet verstandig om wiskunde te gaan studeren. Ik kon het alleen maar slechter doen.

Verder lezen...